Toegankelijk Vlaanderen

19 maart 2008

tovlogo.jpg

De Vlaamse minister voor Gelijke Kansen, Kathleen Van Brempt keurde ten gunste van het TOV (Toegankelijkheidsoverleg Vlaanderen) een project goed rond het thema ‘gebruikstoegankelijkheid’. Het gaat hierbij om alle aspecten die te maken hebben met het gebruiken van de aanwezige infrastructuur en diensten. Immers, zelfs de afwezigheid van fysieke ‘drempels’ geeft geen garanties op een vlot en comfortabel gebruik ervan.

Enkele voorbeelden
– Hoe vlot verloopt het inwinnen van informatie en is deze op zich toegankelijk voor iedereen? Vb. informatie over hoe je ergens kan geraken, over waar je precies moet zijn, wanneer je ergens terecht kan, bij welke dienst je moet zijn, …

– Het vinden van de weg naar en binnen het gebouw. Kan je de dienst die je nodig hebt makkelijk vinden? Hoe herkenbaar is de ingang, volstaat de bewegwijzering en is deze duidelijk, loop je eerder verloren in een gebouw of net niet, … ?

– Straalt de wijze waarop een gebouw ontworpen is ook het gebruik ervan uit, of is hier weinig logica terug te vinden? Is het gebouw als het ware gemaakt om te gebruiken of vindt alleen de ontwerper er zijn weg?

– In hoeverre kan dienstverlening beperkingen inzake gebruikstoegankelijkheid overwinnen èn tot op welke hoogte is dienstverlening een verantwoorde oplossing? Anders gezegd: in welke mate moeten mensen met een handicap zelfstandig, dus zonder hulp infrastructuur kunnen gebruiken?

– Hoe veilig zijn gebouwen voor mensen met een beperking? Bijvoorbeeld i.g.v. ontruiming (brand, bomalarm, …)
Kortom: hoever makkelijk (moeilijk) is het om een – op zich toegankelijk gebouw – effectief te gebruiken conform zijn bestemming?

Wat wil het TOV precies doen?
Het TOV maakte intussen een werkbare definitie op, die zij in de loop van 2008 willen toetsen en verder verfijnen.

Daarnaast zijn zij vooral op zoek naar knelpunten die gebruikers (personen met een handicap) ervaren wanneer zij allerlei diensten gebruiken, gebouwen bezoeken e.d. Hiervoor organiseert TOV 4 gespreksmomenten.

Een eerste ging door op 25 januari jl. in ‘De Blauwput’ in Leuven. Hierop kwamen gebruikers met een handicap, die in Vlaams Brabant en het zuidelijk deel van Limburg wonen, af. Een volgende gespreksronde organiseren zij voor mensen uit de noordelijker regio van Limburg en Antwerpen. Een derde zal doorgaan op de rand van Oost en West-Vlaanderen. Tot slot gaat er centraal in het land een vierde ronde door voor beroepskrachten (opvoeders, maatschappelijk werkers, assistenten, … Hier zijn ook ouders van mensen met een (verstandelijke) beperking welkom.

Het gespreksmoment in Antwerpen gaat door op donderdag 10 april in het ontmoetingscentrum van Janssens Farmaceutica Stationsstraat 60 – 62 te Turnhout en dit van 13h tot 16h. Deze zaal ligt op 150 meter van het station.

TOV wil via deze methodieken een inventaris opmaken van alle knelpunten en te weten komen aan welke eisen oplossingen moeten voldoen.

En daarna?
Op basis van alle ingewonnen informatie moeten na afloop van dit project oplossingen gevonden worden om de gevonden knelpunten zoveel mogelijk weg te werken. Hiervoor wil TOV samenwerken met het Vlaamse expertisebureau Enter vzw en Gelijke Kansen in Vlaanderen.

Meer informatie?
Hiervoor kan je terecht bij het TOV, p/a Sint-Jansstraat 32-38 te 1000 Brussel of op 02/515.06.74 (vragen naar Bernard Daelman en dit op woensdag, donderdag en vrijdagvoormiddag). Via mail op bernard.daelman@vfg.be.

Inschrijven om deel te nemen aan de discussiemomenten is nodig en kan via bernard.daelman@vfg.be of op 02/515.06.74
Vermeld welke assistentie je nodig hebt en geef ook jouw telefoon zodat men jou makkelijk kan bereiken.

www.toegankelijkheidsoverlegvlaanderen.be


12 december: infodag EEP

3 december 2007

VFG vindt het belangrijk dat jij als persoon met een handicap een zicht hebt op je eigen handicap.

Dit laat jou toe om jezelf beter te verdedigen als je een aanvraag moet doen voor hulpmiddelen, zorg, …

Daarom start VFG met “EEP-groepjes”. Dit zijn groepjes van 8 personen met een handicap. Zij komen 7 keer samen om een “EEP” op te stellen : een Eigenhandig Ervaringsdeskundig Plan.

Wat staat er in een EEP ?

  • de situering van jouw eigen handicap
  • alles wat je wél nog kan
  • hoeveel assistentie en welke hulpmiddelen je nodig hebt
  • hoe groot jouw sociaal netwerk is

De groepjes staan zowel open voor personen met een mentale als fysieke handicap maar ook invaliden zijn van harte welkom !

Op 12 december 2007 doen wij tijdens een nfodag alles uit de doeken over EEP. Als je wil weten wat een EEP-groep kan betekenen voor jou, kom dan een kijkje nemen.

Waar: Sint-Bernardsesteenweg 200, 2020 Antwerpen

Schrijf je meteen in of vraag meer info op 015 28 03 56 of antwerpen@vfg.be


Pleidooi om normaal te doen…

10 april 2007

VFG geeft graag het woord aan ervaringsdeskundigen. Daarom leek het ons een leuk idee om af en toe enkele mensen hun gedacht te laten zeggen.
Wil je graag reageren, doe dit dan gerust op deze manier.
De eerste in de rij is Artz’ke.

Pleidooi om normaal te doen…

Mensen zijn nieuwsgierige wezens. Als je je als rolstoelend individu in het openbare leven vertoont en je komt al eens op toevallige wijze met iemand “aan de klap”, dan krijg je steevast na 5 minuten een vraag over je situatie. Meestal is het dan van : “en komt dat nog goed ?”, of , “heb je dat al lang ?”, of, “hoe is dat gebeurd ?”, en meer van dat soort onzin. Dan verwacht je – verder totaal onbekende – gesprekspartner dat je je hele leven even op tafel gooit, als was dit de normaalste zaak van de wereld. Welk een pretentie om schaamteloos in iemands privé-leven binnen te dringen.

Ik vraag toch ook niet welk modieus kapsel je vanonder hebt? (hoewel dit me zeer boeit, als zoon van een kapper is dit genetisch bepaalde interesse…) Ik vraag toch ook niet of je lelijk gezicht aangeboren is, dan wel het gevolg van een vreselijk trauma ? Ik vraag toch ook niet of je altijd zo stinkt of alleen maar na je zeven dagen niet gewassen te hebben? En ik vraag ook niet of die kleine in de kinderwagen jouw kind is, of een pub van die franse buldog die je aan de lijn houdt…

Vrouwen hebben in deze een iets subtielere wijze van “curieus” zijn. Ze trachten meestal via een ommetje, of via andere personen, de details over je situatie te weten te komen. Mannen gaan recht op de man af, je weet wat er gaat komen als de zin begint met : “zeg, nu even onder ons gezegd, …”. Alsof er een geheim complot gesmeed wordt waarbinnen alle geheimen veilig zijn en blijven. Maar, finaal gezien, zijn mannen en vrouwen even nieuwsgierig.

En ik begrijp dat. Maar dat wil nog niet zeggen dat je je het recht mag toe eigenen je gesprekspartner aan een kruisverhoor te onderwerpen over zijn toestand. De vragen die gesteld worden horen thuis onder vrienden, onder mensen die elkaar kennen. Niet onder wildvreemden die toevallig in dezelfde rij staan aan te schuiven aan een kassa.

Maar ook overheden, mutualiteiten, verzekeringen, werkgevers, noem maar op, zijn daar héél sterk in. Op administratieve wijze dan. Eens het hulpmiddel dat je gebruikt wat groter is dan de doorsnee bril die de mensen dragen, willen ze plots het recht hebben ten allen tijde je “medisch dossier” in te kijken. Nee verdomme ! Die toelating krijgen ze niet van mij ! Laat ze het maar netjes aan mij zelf komen vragen als ze iets willen weten. En dan zal ik nog wel zien of ik daar op antwoord ! Want ik geloof al lang niet meer dat alle bemoeienissen zo “ter goeder trouw” zijn.

Terug naar onze nieuwsgierige mensen. Als beleefde jongen zeg ik steevast goeiemiddag, alsjeblief, dankuwel en tot ziens in de winkel, restaurant of op de markt. Je zou dan verwachten dat de mensen ook bedankt en tot ziens zeggen. Nee hoor, heel vaak is de afscheidsformule : “het beste hé…”.

Zeker niet kwaad bedoeld hoor, maar dat oudje dat achter mij komt heeft het met haar krappe pensioentje en hoge medische kosten wellicht véél moeilijker om te (over)leven. Maar ja, aan de buitenkant zie je dat niet…

Artz’ke